Toch nog een blog van stagiair 1, of moet ik zeggen co-assistent. De tijd van het solliciteren is aangebroken, zenuwachtige collega's, ongegronde roddels en vooral stress.

Ik heb onlangs gesolliciteerd in Gent, het gesprek was aangenaam en was een rijke leerschool, maar zoals verwacht zit ik er niet bij. Ik ga nu mijn kansen in Antwerpen proberen voor heelkunde. Het zal niet gemakkelijk worden want er zijn veel kandidaten en ik heb niet de beste punten. Daar komt bij dat mijn CV vooral nog gebaseerd is pediatrie, maar zoals jullie weten wil ik dat niet meer doen. Wish me luck

Co-assistent tov stagiair, behalve dat je jezelf een stuk belangrijker acht ben je dat natuurlijk niet. Je staat nog steeds als vierde aan tafel en de prof noem je nog steeds meneer of jufrouke (afhankelijk van geslacht). Leuk is wel dat ik afgelopen dinsdag als tweede persoon stond bij de port a cath's. Ik vroeg om te mogen insnijden en na dit gedaan te hebben zei de assistent ga nu maar verder ook. Ik heb dus twee port a cath's alleen geplaatst (bij twee patiënten natuurlijk). Voor mij was het echt een toffe ervaring om te mogen snijden knippen en plakken bij een echte patiënt. Moraal van dit verhaal: vraag en je mag veel doen.

zo langzaam aan moet ik toch ook beginnen studeren voor het eindexamen, eigenlijk moest ik al bezig zijn maar dat zit gewoon niet in mijn aard. Ik weet niet waar ik moet beginnen, sommige medestudenten gaan al hun cursussen terug nalezen, maar aangezien ik deze allemaal met het oud papier heb meegegeven zal dat voor mij niet opgaan. (soms ben ik toch maar een sukkel). Ik ben van plan me te baseren op de lessen van december en de lijst ziektebeelden uit de portfolio. Mijn voornaamste bron van kennis zal uptodate worden en de de oxford handbook of clinical medicine. Ik ga zeker niet op mijn lauweren rusten maar hou in mijn achterhoofd dat bijna iedereen slaagt, de percentages liggen gunstig. 

nog een klinische anekdote. Een man komt binnen nadat hij een ruzie had gezocht met een vrachtwagen en verloren had. Na vier dagen INZO werd er wegens vrij lucht in de buik toch besloten tot een laparotomie. Toen de buik eenmaal open lag zagen we een caecum dat er niet gezond uit zag en dan een dikke muur van omentum dat zich vermoedelijk om het colen ascendens en grootste gedeelte van transversum had gelegd. Halverwege die muur was er een gat waar stoelgang uitkwam. Logische conclusie ergens in die muur van omentum zat een geporforeerd colon. De chirurg zei: " als je geen overzicht meer hebt, haal je gewoon alles eruit" dat is wat we gedaan hebben (ik stond weer als tweede aan tafel) en inderdaad na een rechter hemicolectomie en grootste gedeelte van tranversum te hebben verwijderd hadden we een mooi zicht op de gezonde darmen. Via een site-to-site alles aan elkaar gezet en de patiënt doet het weer prima (qua darmen dan toch).

tot slot nog een voorstel:

Via deze weg wil ik namelijk de stagiairs en aankomende stagiairs uitnodigen om vragen aan mij te stellen die ik dan naar mijn kunnen zal beantwoorden.

gr

co-assistent (maar toch nog stagiair)