Toch nog een blog van stagiair 1, of moet ik zeggen co-assistent. De tijd van het solliciteren is aangebroken, zenuwachtige collega's, ongegronde roddels en vooral stress.

Ik heb onlangs gesolliciteerd in Gent, het gesprek was aangenaam en was een rijke leerschool, maar zoals verwacht zit ik er niet bij. Ik ga nu mijn kansen in Antwerpen proberen voor heelkunde. Het zal niet gemakkelijk worden want er zijn veel kandidaten en ik heb niet de beste punten. Daar komt bij dat mijn CV vooral nog gebaseerd is pediatrie, maar zoals jullie weten wil ik dat niet meer doen. Wish me luck

Co-assistent tov stagiair, behalve dat je jezelf een stuk belangrijker acht ben je dat natuurlijk niet. Je staat nog steeds als vierde aan tafel en de prof noem je nog steeds meneer of jufrouke (afhankelijk van geslacht). Leuk is wel dat ik afgelopen dinsdag als tweede persoon stond bij de port a cath's. Ik vroeg om te mogen insnijden en na dit gedaan te hebben zei de assistent ga nu maar verder ook. Ik heb dus twee port a cath's alleen geplaatst (bij twee patiënten natuurlijk). Voor mij was het echt een toffe ervaring om te mogen snijden knippen en plakken bij een echte patiënt. Moraal van dit verhaal: vraag en je mag veel doen.

zo langzaam aan moet ik toch ook beginnen studeren voor het eindexamen, eigenlijk moest ik al bezig zijn maar dat zit gewoon niet in mijn aard. Ik weet niet waar ik moet beginnen, sommige medestudenten gaan al hun cursussen terug nalezen, maar aangezien ik deze allemaal met het oud papier heb meegegeven zal dat voor mij niet opgaan. (soms ben ik toch maar een sukkel). Ik ben van plan me te baseren op de lessen van december en de lijst ziektebeelden uit de portfolio. Mijn voornaamste bron van kennis zal uptodate worden en de de oxford handbook of clinical medicine. Ik ga zeker niet op mijn lauweren rusten maar hou in mijn achterhoofd dat bijna iedereen slaagt, de percentages liggen gunstig. 

nog een klinische anekdote. Een man komt binnen nadat hij een ruzie had gezocht met een vrachtwagen en verloren had. Na vier dagen INZO werd er wegens vrij lucht in de buik toch besloten tot een laparotomie. Toen de buik eenmaal open lag zagen we een caecum dat er niet gezond uit zag en dan een dikke muur van omentum dat zich vermoedelijk om het colen ascendens en grootste gedeelte van transversum had gelegd. Halverwege die muur was er een gat waar stoelgang uitkwam. Logische conclusie ergens in die muur van omentum zat een geporforeerd colon. De chirurg zei: " als je geen overzicht meer hebt, haal je gewoon alles eruit" dat is wat we gedaan hebben (ik stond weer als tweede aan tafel) en inderdaad na een rechter hemicolectomie en grootste gedeelte van tranversum te hebben verwijderd hadden we een mooi zicht op de gezonde darmen. Via een site-to-site alles aan elkaar gezet en de patiënt doet het weer prima (qua darmen dan toch).

tot slot nog een voorstel:

Via deze weg wil ik namelijk de stagiairs en aankomende stagiairs uitnodigen om vragen aan mij te stellen die ik dan naar mijn kunnen zal beantwoorden.

gr

co-assistent (maar toch nog stagiair) 

Terwijl ik dit schrijf ben ik al twee weken co-assistent, of een koos zoals ze in Nederland zeggen. Dit betekent echter niet veel meer dan een stagiair in het zevende jaar.

Ik ben mijn stage jaar begonnen als pediater in spé en kom eruit als plastisch chirurg wannabe en omdat deze opleiding in Antwerpen niet bestaat waarschijnlijk ASO chirurgie to be.

Waarom overgestapt van pediatrie naar OK, gewoon omdat het op de operatiezaal tof is en opereren is leuk.

Wat kan ik zeggen over mijn stagejaar. Het is voorbij gevlogen, maar sinds mei was ik al wel aan het aftellen. Ik kijk er eigenlijk een beetje naar uit om weer in de schoolbanken te zitten. Maar stiekem ben ik aan het aftellen naar 11 juni 2010, de dag dat mijn vader 60 wordt en arts

Over de verschillende stages.

Twee maanden pediatrie waren te zwaar voor mij. De assistenten van pediatrie zijn wel heel tof, behalve met kinderen kunnen ze ook met stagiairs omgaan, iets wat niet voor alle assistenten geldt.

drie maanden interne waren ontspannen voor mij, ik heb geen wachten gedaan en heb op het St Elisabeth en in het buitenland mooie werkuren gehad. St Elisabeth is een aan te raden stage, je ziet veel, mag veel, geen wachten, een de stagemeester zit in de commissie voor interne geneeskunde

twee maanden heelkunde UZA: hepatobiliaire en transplantatie heelkunde bij Ysebaert super tof, thorax en vaatheelkunde bij Van Schil super tof. Heb geen schrik voor die stages, je krijgt recup je bent niet al te laat gedaan (en anders moet je de co-wacht opbellen)

Mijn maand Gynecologie in het Middelheim. Middelheim vind ik gewoon een tof ziekenhuis met toffe mensen. Op gyneco daar hoef je geen wachten te doen en je bent altijd optijd klaar en je wordt niet ingezet als administratieve kracht.

Psychiatrie in Stuyvenberg een echte aanrader, je staat dan op de spoed en krijgt van alles te zien. Van een depressieve SM meester tot een manische schuinsmarcheerder. Je mag alle gesprekken bijwonen en meestal ook leiden (soms lijden!).

Urologie in het Middelheim is ook super leuk, dat zijn toffe gasten en altijd in voor een grapje 

Verder zijn de meeste kleine stages leuk en voorbij voor je het weet, zie daar dus niet tegen op.

Wachten op het UZA zijn gewoon klote! je wordt uit bed gebeld voor een stom ECG of bloedgasje, De assistenten inwendige klagen meestal de hele tijd en die van chirurgie zie je niet altijd. Ik zelf heb geen problemen gehad, maar er zijn stagiairs die niet zo goed met de verpleging kunnen opschieten. Het zijn lange nachten!!! Ik moet er vrees ik ook nog een aantal doen.

Kennis?

Heb ik veel geleerd? Ik heb vooral veel zelfvertrouwen en routine gekregen in omgang met patiënten, interpreteren van resultaten, hechten, etc. Mijn theoretische kennis is niet veel bijgespijkerd, maar dat ligt grotendeels ook aan mezelf 

Ik wens alle nieuwe stagiairs veel succes en geef als raad mee dat je je niet moet laten doen, kom een beetje op voor jezelf, bel gewoon de co-wacht als je OK uitloopt en neem vooral je zelf niet al te serieus, ontspan en geniet gewoon.

Stagiair 1